Saab perikelen.
Iedereen die mij een
beetje kent weet dat ik een Saab adept ben en dat ik zo’n beetje alle
technische tegenslagen trots blijf
incasseren ook al komt het soms allemaal weleens heel vervelend uit en weet ik inmiddels
meer dan de gemiddelde autobezitter wat er allemaal niet stuk kan gaan aan een auto.
Ik heb dan ook al
meerdere malen het advies gehad om toch vooral eens naar een ander automerk uit
te kijken wat beter bekend staat als ‘probleemloos’, maar zover ben ik nog niet...
Gelukkig heb ik in
Rockanje iemand die mij met raad en daad bijstaat en waar ik ook altijd een
beroep op kan én mag doen ook al wordt het merk Saab door hem verfoeid en ziet
hij mij liever in een automerk rondrijden dat begint met de letter “A”, maar ook
zover ben ik nog niet…
Er moesten wat
werkzaamheden aan het huisje worden uitgevoerd en Florence vroeg me of ik morgen
een dagje met de honden elders kon verblijven. Oké, een spannend verzoek want precies morgen
zou er flinke sneeuwval worden verwacht. Ik besloot naar Neuilly te gaan waar
de caravan mij een prima plek leek om na een wandeling met de honden tijdelijk
te verblijven zodat ik ‘s middags weer naar het huisje terug kon keren.
De volgende dag bleek er
een aardig pak sneeuw te zijn gevallen en het was schitterend mooi, ik verheugde
mij op mijn wandeling. Spullen en honden verzameld en ik startte mijn Saabje en vol
goede moed en positieve zin reed ik over de knisperende witte sneeuw omhoog, volop genietend
van de witte natuur én het vermogen van mijn Saabje die zonder enige aarzeling als een
tank de besneeuwde hellingen opklom.
In Neuilly aangekomen lag
er een dik pak sneeuw ons te wachten, dus eerst maar een wandeling maken en dan
maar eens kijken of ik de kachel in de caravan aangestoken krijg.
Het kostte wat moeite
maar het lukte me en ik was dan ook echt trots op mezelf dat ik dit allemaal voor
elkaar kreeg en voelde me ontzettend zelfstandig en onafhankelijk. Redelijk
ingeburgerd met de Franse gewoontes besloot ik om kwart voor 12 weer richting
het huisje te gaan voor de lunch. De sneeuw begon al zachtjes te dooien dus dat
leverde niet zoveel problemen meer op en deze keer een lange afdaling.
In Villeneuve aangekomen
besloot ik op het kruispunt alvast te keren zodat de neus van mijn auto de
goede kant opstond als ik straks weer even weg zou moeten. Al draaiende aan het
stuur hoor ik ineens een bekend “plop”-
geluid en ik kom geen centimeter meer vooruit. O jee, dat lijkt verdacht veel op
het probleem wat ik net voor het afreizen naar Frankrijk ook al heb meegemaakt
en dat betekent dat de aandrijfas eruit gelopen is en dat ik afgesleept moet
worden. Verslagen bleef ik in mijn
Saabje zitten, midden op het kruispunt, wat moet ik nu doen ? Hoe krijg ik mijn auto (een automaat) weg van dit kruispunt
waar ik de boel blokkeer ? Ik wist het even niet meer, in één klap was mijn
gevoel van zelfstandigheid en onafhankelijkheid verdwenen.
Ineens stond Florence op
mijn ruit te tikken ? Wat ben jij hier nu in hemelsnaam aan het doen en dat
alles met een groot vraagteken op haar gezicht.
Nou ja, mijn auto doet het
niet meer… @#$%^&*()…….
Oké, en wat ga je dan nu
doen om het op te lossen ? Vincent bellen in Nederland ?? Uh, nee ….. nog niet ….
Florence was nu net
even wat doortastender dan ik was op dat moment en ging meteen de buurman
halen, deze keek eens bedenkelijk naar mijn Saabje maar ging toch zijn 4x4 halen
en sleepte mij weg naar een betere plek.
Oké, zijn klusje was geklaard, hij ging verder
met zijn lunch.
Stap twee, hoe ga ik het
nu verder oplossen want mijn auto moet worden weggesleept en ook weer worden
gerepareerd. In het Nederlands is het technische verhaal al een dingetje maar
om het in Frans uit te leggen wat ik denk dat het probleem is, is weer een
ander verhaal. En ja, je blijft een vrouw en zeker op het Franse platteland die moeten zich vooral niet met auto’s en techniek bemoeien, daar zijn de heren
voor.
Oké, dan nu toch maar met
het thuisfront bellen met een uitleg over de Saab die het laat afweten. Het
advies om de verzekering te bellen omdat we voor het afslepen in het buitenland
verzekerd zijn, was de gouden tip. Na
contact met de SOS alarmcentrale mocht ik een takelservice gaan bellen zodat ik
afgesleept kon worden. Er bleek maar één takelwagen beschikbaar in Luzy en deze
kwam de Saab dan ook meteen ophalen en zou de auto afleveren bij de garage voor verdere diagnose. Helaas bleek de aandrijfas er toch weer uitgelopen te zijn en
moest deze nu in Frankrijk worden gerepareerd.
Toch ook maar even contact
gezocht met mijn steunpunt in Rockanje voor wat betreft het Saab probleem en om mijn
ongenoegen hierover te uiten,
er kwam slechts één woord terug: KUT Saab…
Zal ik dan nu toch maar
eens gaan overwegen of het niet beter is om me in een ander automerk te gaan
verplaatsen ?
Ik houd jullie op de hoogte!
| Bye bye zwaai zwaai .... |
Toch een alfa romeo kopen😎
BeantwoordenVerwijderenIk laat me graag verrassen!
Verwijderen