woensdag 29 mei 2019

Leven op het platteland….



Al enige tijd loop ik met rugpijn, al voor ik vertrok naar Frankrijk had ik pijn in mijn onderrug. Nog in Nederland röntgenfoto’s laten maken maar daar kwam eigenlijk alleen lichte artrose uit en geen verdere andere kwalijke zaken.
Ik dacht, straks in Frankrijk ga ik vast meer bewegen dus ik loop het er wel uit.
Heuvelachtig gebied en veel wandelen met de honden zullen mijn conditie en mijn rugspieren wel verbeteren, tel daar het werken met de bosmaaier en het onkruid trekken bij op dan zal het vast wel weer goed komen.

De te verkopen woningen liggen helaas niet allemaal om de hoek en dus maak ik ook heel veel kilometers met het Saabje en dat begon toch wel een probleem te worden die lange afstanden rijden. Ik lag op mijn linkerbil achter het stuur als ik langer dan 15 minuten moest rijden dat allemaal om mijn rechterbil en heup te ontlasten. Stilstaan werd ook een probleem, als ik niet beweeg slaat mijn heup als het ware op slot en heb ik weer 10 minuten nodig om op gang te komen, als ik maar in beweging ben en blijf dan heb ik helemaal nergens last van.  

Van de week met de bosmaaier in de weer geweest en eerlijk is eerlijk, ik had best pijn mijn rug en been. Ik had mijn kaplaarzen aan getrokken omdat dit net wat lekkerder werkt. Nou bij het uittrekken van mijn kaplaarzen schoot er iets verkeerd en het begon zwart voor mijn ogen te draaien. Zo dan, dat was echt even pijnlijk en het ergste was, ik kreeg mijn kaplaars niet uit in mijn eentje zonder verdere pijnscheuten.
Nou toch maar doorzetten en met veel gewurm (en gevloek!) kreeg ik mijn kaplaars uiteindelijk uit. De diclofenac die ik mee had genomen uit Nederland was inmiddels op en misschien was het toch maar eens beter om hier de huisarts te bezoeken. Afspraak gemaakt en de volgende dag al mocht ik langskomen. Na wat testjes, voelen, en buigen dacht de huisarts aan een beginnende hernia, zijn advies was toch misschien maar even een MRI scan te laten maken en hij gaf me de nodige pijnstillers mee.

!@#$%^&*()_!@#$%^&*()

Arlette kwam de volgende dag langs en zag mij lopen, wat is er met jou aan de hand en ik haar mijn hele verhaal verteld.  “Ben je gek”,  je gaat geen MRI scan laten maken en die pijnstillers laat je ook nog maar even liggen, we gaan eerst naar een osteopaat toe. Uh? Wat? Ik had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord. Arlette, wat gaat een osteopaat doen? Massage ? Is het hetzelfde als chiropractie of fysio therapie ? Nee….ze kijken naar het hele plaatje, wervels en spieren. Hoe lang duurt zo’n behandeling?  “Meestal zijn ze wel een uur met je bezig zijn….”
Ik had zoiets van ik wil alles wel proberen als het werkt vind ik alles prima.
De afspraak werd gemaakt voor donderdagochtend 08.00 dat betekent om 07.00 uur bij Arlette die mij er naar toe zou rijden.

We zaten in de auto nog een beetje geintjes te maken omdat ik nog niet zo goed wist wat mij te wachten stond. Arlette zei nog, als hij je vraagt je mond wijd open te doen, dan klopt er iets niet.
Ruim op tijd waren we op de plaats van bestemming en we zagen de osteopaat aankomen rijden een grijze heer met een strenge blik.
Meteen lagen we slap van het lachen in de auto…..
”Niet je mond wijd open doen als hij het vraagt !! “
Grinnikend liep ik naar binnen en werd meteen in de behandelkamer uitgenodigd waar mijn klachten werden doorgenomen. 
Nou kleed u maar uit…..
Na allerlei testjes, een houding check en wat heen en weer geloop mocht ik op de behandeltafel plaats nemen. Er werd wat aan me getrokken en gemasseerd en van alles werd weer op zijn plaats geduwd.
Nou mijn hele rug stond scheef en mijn bekken en nek zaten ook vast.
Gelaten onderging ik het geheel.
Tot hij zei: ga maar op uw knieën op de behandeltafel staan.
Pardon ? Ja, gaat u maar op uw knieën op de behandeltafel staan en dan op uw ellebogen steunen.
Okéeee.....
Dit was wel een heel bijzonder standje en meteen flitste de zin door mijn hoofd, als hij vraagt je mond open te doen is het niet goed, dit was voor mijn gevoel nog vele malen erger.
Nou uiteindelijk op mijn knieën op de behandeltafel voor hem gaan staan en het zal vast en zeker geen fraai gezicht geweest zijn. Wat een gênante pose en houding zeg. Het diende uiteindelijk wel ergens toe want hij heeft de wervel waar ik last van had in deze houding weer goed op zijn plaats weten te drukken dus het had zeker zin maar als ik dit van tevoren geweten had...

Een uur een behandeling van hem gehad en ik moet zeggen ook al heb je geen klachten, ik zou een ieder zoiets zeker aanbevelen aan de hand van spierspanning kunnen ze veel voelen aan het lichaam en de onderliggende problemen behandelen. Het gaat veel verder dan fysio en chiropractie, ik vind het een combinatie ervan. En de behandeling van een uur waarbij de man flink moest werken kostte me uiteindelijk 60 euro.

Ik denk dat er nog wel een tweede behandeling nodig zal zijn maar op dit moment gaat het een stuk beter met mijn rug. Wel kreeg het advies om minimaal 4 dagen mijn rug niet te zwaar te belasten en daar heb ik me dan ook keurig aangehouden. 









Geen opmerkingen:

Een reactie posten